ชีวิตสต๊าฟ คนจริงไม่อิงนิยาย
2007-09-01
สารคดี ชีวิตหลังการเป็นสต๊าฟ
ยุ่งขึ้น(น่ะสำหรับเรา)
ทะเลาะกับแม่บ่อยมากมาย(เรื่องเวลา การรับส่งฯลฯ)
มีครั้งนึงเราทะเลาะกับแม่
ขอแม่ดรอบจีนมาดูซ้อมหลีด
แม่โมโหมากๆๆๆๆ
เลยถามเราว่าจะเลยเรียนมาดูซ้อมหลีด ถึงต้องหยุดเรียนก็อยากจะเป็นสต๊าฟหรอ
เราเลยตอบว่า "ใช่แล้ว" อย่างมั่นใจ
แต่ดูโง่มากแม่วีนอย่างแรง_*_
เฮ้อ...... ตอนนีไม่ทะเลาะกับแม่นี่แปลก
แม่ไม่เข้าใจเลย กรรม
ทั้งๆที่จริงตั้งใจว่าจะทำกิจกรรมกีฬาสีเพราะมันเป็นกิจกรรมสุดท้ายและใหญ่สุดของรุ่น
ประมานว่าทิ้งทวนปีหน้าจะเข้าสายวิทย์
จะเนิร์ด กว่าเดิม!!
เรามองว่าแค่สองเดือนแต่มันมีอะไรมากมายและอยากจะเต็มที่
เราไม่ห่วงเรื่องเรียนมากเท่าไหร่เพราะพยายามแบกมันขึ้นหัวอยู่ทุกวัน
ยังไงก็ต้องห่วงดิปีหน้าอยากเข้าวิทย์
เรานึกว่าแม่จะเข้าใจ......
เราก้รู้ว่าทำแม่ลำบากอ่ะแต่เราก็เฮิร์ทว่ะเวลาแม่พูดคำว่า
"เมื่อไหร่จะเลิกเป็น
ไม่ชอบให้เป็น
ไม่พอใจ
อยากเป็นเลยเถอะ"
ไม่รู้สิเราว่าตอนนี้เรายิ่งอยู่ตรงนี้ทำอยู่ทุกวันจากตอนแรกมันภูมิใจ
แต่มันมีอะไรมากกว่านั้นแล้วอ่ะ
มันเป้นเรื่องแปลกใหม่ที่เราต้องเรียนรู้
ต้องสู้กับมันอ่ะ
มันไม่เบื่อ
เราว่ามันสนุกอะที่ทำหน้าที่นี้
เพราะเราทำโดยที่เราไม่ได้คิดว่า น่าเบื่อ หรือเหนื่อยเลยจิงๆ
.......
โนคอมว่ะ
ไม่อยากโทษแม่โทษตัวเองดีกว่า
ผิดที่ตรูเอง.....
เครียด
****
ล้างอาถรรพ์รอบกองไฟ
สู้ตายสีแดง นู๋อยากได้ถ้วยเยอะๆ
ชิงเหรียญทองโว้ย
Miss uว่ะ
รักป๊ารักแม่มากขึ้นT-T
พีชเดมส์ นังกร๊วกนังพับนังชูนังเด๋อนังหยิกนัง.. ยิ่งนานยิ่งรักเทอ!!!!!-3-
สันปลายเนย โว้ว
สีแดง โบแดง แข็งแรง ถึกอย่าบอกใคร
แก้วกวิเนตมายเจนนี่เบลล์พริมเกด ถ้วยกูอยู่ไหน!(ช้างตรูอยู่ไส)
กวิมน เดเฮอร์ เฮอร์รอน จงเจริญ เฟรดจอร์จด้วยก็ได้
กวิอิ๊วมนเปแปมทรายรี่ กบฏฉิ่งฉับ
โบแดง แสลงใจ
พัดชากวิ คุณนายนังบ้า
ตรูจะเข้าสายวิทย์!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!